Standardy energetyczne budynków- co warto wiedzieć?

Efektywność energetyczna domu jest aspektem szczególnie istotnym dla zwiększenia komfortu cieplnego oraz ograniczenia szkodliwego wpływu na środowisko naturalne. Aby ją określić, konieczne jest zdefiniowanie wskaźników energii użytkowej, końcowej i nieodnawialnej energii pierwotnej, wyrażonych w kWh/(m2rok).

Energia użytkowa to pojęcie wyjściowe. Jest to energia wykorzystywana do ogrzewania, przygotowania ciepłej wody użytkowej, wentylacji, ewentualnie chłodzenia. Na wartość tego wskaźnika znaczący wpływ ma kształt bryły, parametry termoizolacyjne przegród budowlanych oraz usytuowanie budynku względem stron świata.

Dla użytkownika najważniejszy jest wskaźnik energii końcowej, ponieważ to on finalnie przekłada się na koszty eksploatacyjne domu. Wskaźnik ten uwzględnia sprawność zastosowanych systemów instalacyjnych. W przypadku zastosowania wysokosprawnych źródeł ciepła (np. pomp ciepła), wartość wskaźnika energii końcowej (EK) może być niższa od wartości wskaźnika energii użytkowej (EU).

Ostatni ze wskaźników- wskaźnik nieodnawialnej energii pierwotnej (EP) określa ilość energii zawartej w nieodnawialnych surowcach energetycznych. Zależy od zastosowanego rodzaju nośnika energii w budynku. W celu zmniejszenia wartości wskaźnika EP należy zastosować OZE. Odnawialnymi źródłami energii są m.in. energia słoneczna, energia wiatrowa oraz energia geotermalna. Jest to najważniejszy wskaźnik z prawnego punktu widzenia. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, maksymalna wartość wskaźnika EP dla domów jednorodzinnych wynosi obecnie 70 kWh/(m2rok).

Wśród klas energetycznych budynków wyróżnia się budynki zeroenergetyczne, pasywne, niskoenergetyczne oraz energooszczędne. Podział budynków na klasy energetyczne dokonuje się w oparciu o zapotrzebowanie energii odniesione do metra kwadratowego powierzchni domu, czyli na podstawie wartości wskaźnika EU.

Budynki zeroenergetyczne

W domu zeroenergetycznym nie ma konieczności korzystania z energii pochodzącej ze źródeł nieodnawialnych. Dom jest w stanie sam wygenerować w 100% potrzebną energię elektryczną. W domu zeroenergetycznym dąży się do maksymalnego wykorzystywania zysków ciepła. Przegrody budynku mają doskonałą izolację. Koniecznością w domu o tym standardzie energetycznym (podobnie jak we wszystkich domach o klasach od energooszczędnej wzwyż) jest zastosowanie wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła, czyli rekuperacji. Wskaźnik energii użytkowej takiego budynku nie może przekroczyć wartości 10 kWh/(m2rok). Bilans energii pierwotnej wynosi 0 kWh/(m2rok), oznacza to, że ilość energii pierwotnej dostarczanej z sieci elektroenergetycznej jest równa ilości energii pierwotnej wyeksportowanej do sieci.

Budynki pasywne

Zapotrzebowanie na energię użytkową w domu pasywnym wynosi do 15 kWh/(m2rok). Współczynniki przenikania ciepła dla przegród nieprzezroczystych nie mogą przekroczyć wartości 0,15 W/(m2K) – dla okien i drzwi wartość ta nie może być wyższa niż 0,80 W/(m2K). W domu pasywnym można zrezygnować z tradycyjnego systemu instalacji centralnego ogrzewania. Przy niewielkich stratach ciepła w budynku, odpowiednią temperaturę wewnętrzną zapewni podgrzewanie powietrza wentylacyjnego. Moc grzewcza w domu pasywnym nie przekracza 10 W/m2. Budynek taki cechuje wysoka szczelność. Krotność wymiany powietrza n50 nie może przekraczać wartości 0,6 1/h. Konstrukcja budynku przeciwdziała powstawaniu mostków termicznych. Domy pasywne posadawia się na płytach fundamentowych. Grubość izolacji płyty fundamentowej może wynieść nawet 35 cm. Konieczne jest, aby izolacja ta łączyła się z izolacją ścian fundamentowych.  Ściany w domu pasywnym musi cechować duża pojemność cieplna –  zapewnia to ochronę przed wychładzaniem się pomieszczeń w sezonie zimowym oraz przegrzewaniem w sezonie letnim.

Budynki niskoenergetyczne

Dom niskoenergetyczny cechuje niskie zapotrzebowanie na energię do celów grzewczych, przygotowania ciepłej wody użytkowej oraz wentylacji. Wskaźnik energii użytkowej w domu niskoenergetycznym nie może osiągnąć wartości wyższej niż 45 kWh/(m2rok). Szczelność powietrzna obudowy jest wysoka, nie może przekroczyć wartości 1 wymiany powietrza na godzinę.

Budynki energooszczędne

Wartość graniczna wskaźnika energii użytkowej dla domu energooszczędnego to 80 kWh/m2rok.

Dom o standardzie energooszczędnym musi być dostosowany do działki. Należy wziąć pod uwagę takie elementy jak klimat występujący na danym terenie, ukształtowanie terenu działki, nasłonecznienie, zacienienie, kierunki wiatrów oraz uwzględnienie stron świata.

W domu energooszczędnym należy zastosować materiały budowlane o wysokich parametrach termoizolacyjnych, wyroby o wysokiej szczelności zewnętrznej obudowy, wykorzystać odnawialne źródła energii. Aby dom był efektywny energetycznie koniecznie jest maksymalne ograniczenie występowania mostków termicznych. Zastosowanie systemów zarządzania energią smart home również przyczyni się do ograniczenia strat energii w domu.

Projektowanie domów energooszczędnych musi zachodzić w sposób zintegrowany i kompleksowy. Należy tu połączyć właściwe rozwiązania architektoniczne, konstrukcyjne i instalacyjne. Wybiórcze stosowanie rozwiązań może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego i pogorszyć uczucie komfortu cieplnego w domu, dlatego tak ważne jest, aby podchodzić do inwestycji w sposób holistyczny.

Poprzedni wpis | Następny wpis